Gerçek dünyaya çıkmadan önce sanal dünyada büyümek.
Robotlar, ürünler ve yapay zekâ sistemleri daha kullanılmadan önce simülasyon ve görünürlük katmanlarıyla defalarca sınanıyor.
Robotun eğitim sahasını da yapay zekâ kuruyor.
MIT’nin SceneSmith sistemi, birden fazla yapay zekâ ajanının mutfak, otel odası ve salon gibi gerçekçi 3B ortamları otomatik üretmesini sağlıyor. Robotlar fiziksel ortama çıkmadan önce bu sentetik alanlarda gündelik görevleri deneyebiliyor.Kaynak: MIT CSAIL
Robot sektöründe değerli varlık yalnız robot filosu değil, onları milyonlarca senaryoda eğiten sanal dünya kütüphanesi olabilir.
Yapay zekâ ile jet motoru yapmak, sohbet botuna soru sormak değil.
MIT’nin JARVIS Challenge programında öğrenciler yapay zekâ yardımcılarıyla jet motoru tasarladı, üretti ve test etti. İnsanlar güvenlik ve fiziksel doğrulama sorumluluğunu taşırken yapay zekâ tasarım, analiz ve iterasyon sürecinin içine girdi.Kaynak: MIT
Yapay zekânın mühendislikteki gerçek etkisi tasarım süresini kısaltmaktan çok, bir ekibin aynı sürede kaç fiziksel deneme yapabildiğini değiştirebilir.
Sorun çıktıktan sonra açıklamak yerine, davranışı daha oluşmadan görmek.
MIT Media Lab’ın “neural transparency” arayüzü, kullanıcıların kişiselleştirdikleri bir yapay zekânın iç temsil ve eğilimlerine sohbet başlamadan önce bakabilmesini amaçlıyor.Kaynak: MIT Media Lab
Gelecekte yapay zekâ arayüzünün önemli bir bölümü cevap ekranı değil, sistemin neye dönüşmek üzere olduğunu gösteren kontrol paneli olabilir.