Teknoloji yalnız işi değil, sahipliği ve ustalığı da değiştiriyor.
Bir eserin kime ait olduğu, bir malzemenin nasıl davranacağı ve ağır bir makinenin kim tarafından kullanılabileceği aynı anda yeniden tanımlanıyor.
Model büyüdükçe tek bir kaynağın izi silikleşiyor.
MIT araştırmacıları, büyük görüntü veri kümelerinde tek bir eğitim örneğini, bir sanatçının tüm çalışmalarını veya belirli bir kişinin fotoğraflarını çıkarmanın üretilen görüntüyü çoğu zaman belirgin biçimde değiştirmediğini gösterdi. Ölçek büyüdükçe çıktı ile tekil kaynak arasındaki bağ çözülüyor.Kaynak: MIT CSAIL
Telif tartışması “hangi eser kopyalandı?” sorusundan “milyonlarca katkının değeri nasıl ölçülür?” sorusuna kayabilir.
Malzeme artık pasif parça olmak zorunda değil.
MIT’nin matematiksel çerçevesi, çam kozalağı ve ağaç kabuğu gibi biyolojik yapıların nem ve çevre koşullarına verdiği tepkileri üretilebilir yapı taşlarına dönüştürüyor. Amaç, elektronik kontrol olmadan çevreye göre şekil değiştiren parçalar tasarlamak.Kaynak: MIT
Bir ürünün davranışı yazılımdan değil malzemenin geometrisinden gelmeye başlarsa donanım-yazılım ayrımı da zayıflar.
Ustalığın bir bölümü kumandaya gömülebilir.
MIT mühendisleri ekskavatör kullanımını daha sezgisel hale getiren yeni bir kontrol arayüzü geliştirdi. Araştırmacılar sistemin operatör eğitim süresini kısaltabileceğini ve makinelerin uzaktan kullanılmasını kolaylaştırabileceğini düşünüyor.Kaynak: MIT
İş gücü açığını kapatan teknoloji her zaman işi otomatikleştirmeyebilir; işi öğrenme süresini radikal biçimde kısaltması da yeterli olabilir.